تهتان

تهتان . [ ت َ ] (ع مص ) باران و اشک باریدن . (تاج المصادر بیهقی ). به معنی هتن . (منتهی الارب ). هتن هتناً و هتوناً و هتناناً و تهتاناً. (ناظم الاطباء). پیاپی باریدن و چکیدن مثل هطل یا آن فوق هطل است یا باران ضعیف پیوسته یا باران یک ساعت که سپس آن سست شود و پستر به اول عود کند. (آنندراج ).