تهمت پذیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهمت پذیر. [ ت ُ م َ پ َ ] (نف مرکب ) قابل تردید. انکارپذیر. تردیدپذیرنده : مبارکا خدایی که در سختی و نرمی احکام او تهمت پذیر نیست . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٠٩). رجوع به تهمت و دیگر ترکیبهای آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهمت پذیر. [ ت ُ م َ پ َ ] (نف مرکب ) قابل تردید. انکارپذیر. تردیدپذیرنده : مبارکا خدایی که در سختی و نرمی احکام او تهمت پذیر نیست . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٠٩). رجوع به تهمت و دیگر ترکیبهای آن شود.