تهمت گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهمت گاه . [ ت ُ م َ ](اِ مرکب ) موضع تهمت . مواضع التهم . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). جایی که شخص را به گناه نکرده آلوده و متهم میسازد. رجوع به تهمت و دیگر ترکیبهای آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهمت گاه . [ ت ُ م َ ](اِ مرکب ) موضع تهمت . مواضع التهم . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). جایی که شخص را به گناه نکرده آلوده و متهم میسازد. رجوع به تهمت و دیگر ترکیبهای آن شود.