توانگردل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

توانگردل . [ ت ُ / ت َ گ َ دِ ] (ص مرکب ) بلندطبع. کریم . بخشنده : غلامش به دست کریمی فتاد توانگر دل و دست و روشن نهاد. سعدی (بوستان ).