توانگرکیسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توانگرکیسه . [ ت ُ / ت َ گ َ س َ / س ِ ] (ص مرکب ) پولدار. آنکه در کیسه نقدینه فراوان دارد : مالداران توانگرکیسه ٔ درویش دل در جفا درویش را از غم توانگر کرده اند. سنائی . رجوع به توانگر و دیگر ترکیبهای آن شود.