توبه سوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توبه سوز. [ ت َ / تُو ب َ / ب ِ ] (نف مرکب )توبه سوزاننده . توبه شکن . باطل کننده ٔ توبه و عهد و میثاق . توبه را شکند و به گناه بازگرداند : بیا ساقی آن آتش توبه سوز به آتشگه مغز من برفروز. نظامی . رجوع به توبه و دیگر ترکیبهای آن شود.