توحیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توحیش . [ ت َ ] (ع مص ) سلاح و جامه از خود انداختن، و منه الحدیث : فوحشوا برماحهم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). یقال : أعطاه تمرةً فوحش بها. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توحیش . [ ت َ ] (ع مص ) سلاح و جامه از خود انداختن، و منه الحدیث : فوحشوا برماحهم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). یقال : أعطاه تمرةً فوحش بها. (اقرب الموارد).