توحیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توحیف . [ ت َ ] (ع مص ) خود را بر زمین زدن شتر. ◄ شتافتن . ◄ به عصا زدن . ◄ کامل کردن عضو شتر گشنی را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توحیف . [ ت َ ] (ع مص ) خود را بر زمین زدن شتر. ◄ شتافتن . ◄ به عصا زدن . ◄ کامل کردن عضو شتر گشنی را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).