توخج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توخج . [ خ َ ](اِ) آواز بلند و شور و غوغا و فریاد و هنگامه . (ناظم الاطباء). رجوع به لسان العجم شعوری ج ١ ص ٣٠٤ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توخج . [ خ َ ](اِ) آواز بلند و شور و غوغا و فریاد و هنگامه . (ناظم الاطباء). رجوع به لسان العجم شعوری ج ١ ص ٣٠٤ شود.