توران ستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توران ستان . [ س َ / س ِ ] (نف مرکب ) ستاننده ٔ توران . تسخیرکننده ٔ توران . توران گشای . از القاب رستم : ور عدو بیژن شبیخون است شاه رستم توران ستان باد از ظفر. خاقانی . رستم توران ستانست این خلف کز فر او ایلدگزرا ملک کیخسرو میسر ساخته . خاقانی . رجوع به توران و دیگر ترکیبهای آن شود.