توسیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توسیل . [ ت َ ] (ع مص ) نزدیکی جستن . (زوزنی ). نزدیکی جستن به چیزی و کاری کردن که بدان نزدیکی و تقرب دست دهد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال :وسل اﷲ تعالی وسیلة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).