توشه گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توشه گرفتن . [ ش َ / ش ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) زاد راه گرفتن . غذا و خوراکی گرفتن : بی جگر خوردن نگردد قطع صائب راه عشق توشه ٔ این راه از لخت جگر باید گرفت . صائب (از آنندراج ). در سراغ کوی او از کعبه خواهم همتی از برای راه باید توشه در منزل گرفت . سلیم (ایضاً).