تکاشف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکاشف . [ ت َ ش ُ ] (ع مص ) آشکارا شدن عیب بر یکدیگر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد). لوتکاشفتم ما تدافنتم ؛ ای لوانکشف عیب بعضکم لبعض . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکاشف . [ ت َ ش ُ ] (ع مص ) آشکارا شدن عیب بر یکدیگر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد). لوتکاشفتم ما تدافنتم ؛ ای لوانکشف عیب بعضکم لبعض . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).