تکامیشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکامیشی . [ ت َ ] (مغولی، اِ) مأخوذ از تازی تعاقب و نیک کوشیدن در راندن . (ناظم الاطباء). به لغت مغولی تکاپوی به تعجیل و سرعت بود. (سنگلاخ چ لندن ص ١٥٧) : و فوجی از بهادران لشکر فیروزی اثر ایشان را تکامیشی نموده همه را از پای درآوردند... (حبیب السیر جزء ٣ از ج ٣ ص ١٥٩ س ٢٠).