تکییت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکییت . [ ت َ ] (ع مص ) پر کردن آوند را. ◄ آسان و سهل گردانیدن رخت و سامان را.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): کیت جهازک اما کنت مرتحلاً. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکییت . [ ت َ ] (ع مص ) پر کردن آوند را. ◄ آسان و سهل گردانیدن رخت و سامان را.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): کیت جهازک اما کنت مرتحلاً. (اقرب الموارد).