تیرساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیر ساز. [ رِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) به اضافت به معنی مضراب و زخمه . (آنندراج ). مضراب ساز. (غیاث اللغات ) : چو تیر ساز، خود در دلنشینی ید طولاش در سحرآفرینی . محسن تأثیر (در تعریف مطرب، از آنندراج ).
تیرساز. (نف مرکب ) تیرگر. (آنندراج ). کسی که تیر می سازد. (ناظم الاطباء). سازنده ٔ تیر. نابل . نبال : چو کوتاهیی بیند از تیرساز کند در زدن همچو رمحش دراز. ملاطغرا (از آنندراج ).