تیره بختی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیره بختی . [ رِ / رَ ب َ ] (حامص مرکب ) بدبختی . تیره روزی . سیه روزی . شقاوت : کجا کاهلی تیره بختی بود به او بر همی رنج و سختی بود. فردوسی . رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی