تیزبازار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیزبازار. (اِ مرکب ) بازار گرم و پرمشتری . بازار پررونق و روا. بازار رائج : چه کردی که بودت خریدار آن کجا یافتی تیزبازار آن . فردوسی . چو آگاه شد خسرو از کار اوی غمی گشت از آن تیزبازار اوی . فردوسی . چو بشنید بهرام گفتار اوی بخندید از آن تیزبازار اوی . فردوسی . ز هر سو فراوان خریدار خاست بدان کلبه بر، تیزبازار خاست . فردوسی . تیزبازاری و هرجائی بازار تو تیز با دل زار بازار مکن گو نکنم . مسعودسعد. چون شهد به بوسه تیزبازار شکرشکن و طبرزد آزار. نظامی . رجوع به تیزبازاری و تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.