تیزپیکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیزپیکان . [ پ َ / پ ِ ] (ص مرکب ) پیکانی تیز و فرورونده . پیکانی که نیشی سخت باریک دارد. پیکانی که سری تند دارد : غمزش از غمزه تیزپیکان تر خندش از خنده شکرافشان تر. نظامی . رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.