تیزچنگال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیزچنگال . [ چ َ ] (ص مرکب ) تیزچنگل . تیزچنگ : چنان اندیشد او از دشمن خویش چو باز تیزچنگال ازکراکا. دقیقی . یعنی دَدَگان مرا به دنبال هستند سگان تیزچنگال . نظامی . عقابان تیزچنگالند و بازان آهنین پنجه ترا باری چنین بهتر که با عصفور بنشینی . سعدی . رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.