تیسیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیسیة. [ ت َ سی ی َ ] (ع اِ) تکبر و بزرگ منشی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به تیسوسیة شود.
تیسیه . [ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش خمام است که در شهرستان رشت واقع است و در حدود ٥٠٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).