تیغ برآوردن

تیغ برآوردن . [ ب َ وَ دَ ] (مص مرکب ) تیغ علم کردن . (آنندراج ). شمشیر برکشیدن . تیغ برکشیدن : جائی که تیغ قهر برآرد مهابتت ویران کند به سیل عدم جنت سبا. سعدی . مژگان تو تا تیغ جهانگیر برآورد بس کشته ٔ دل زنده که بر یکدگر افتاد. حافظ. ◄ نورافشانی کردن . پرتو افکندن : تیغ برآور هله ای آفتاب نور ده این گوشه ٔ ویرانه را. مولوی .