تیماربر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیماربر. [ ب َ ] (نف مرکب ) تیماردار. پرستار. غمخوار. کسی که نگاهداشت و نگهبانی و محافظت کسی را بعهده گیرد : کمر بست شیده به پیش پدر فرستاده او بود و تیماربر. فردوسی . در عشق تو صد همدم تیماربرم باید تنها چه کنم چون کس تیماربرم نبود. عطار.