تیمین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیمین . [ ت َ ] (ع مص ) بر دست راست رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ به یُمن شدن . (تاج المصادر بیهقی ). به یُمن درآمدن . ◄ به برکت دعا کردن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). یقال : یمن علیه . (ناظم الاطباء).