جاحر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاحر. [ ح ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از جَحْر. پس مانده ای که رسیدن نتوانست . (منتهی الارب ). المتخلّف الذی لم یلحق . (اقرب الموارد). ◄ درآینده به سوراخ و نهان جای . ج، جواحر. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاحر. [ ح ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از جَحْر. پس مانده ای که رسیدن نتوانست . (منتهی الارب ). المتخلّف الذی لم یلحق . (اقرب الموارد). ◄ درآینده به سوراخ و نهان جای . ج، جواحر. (منتهی الارب ).