جادیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جادیة. [ ی َ ] (اِخ ) نام قریه ای است از توابع بلقا در زمین شام . (مراصد الاطلاع ) (معجم البلدان ). و زعفران در آنجا روید. و جادی بمعنای زعفران نسبت بدو دارد. (مهذب الاسماء).
جادیه . [ ی َ ] (اِخ ) نام یکی از دوازده سبط یعقوب . رجوع به جاد شود.