جاروب عطار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جاروب عطار. [ ب ِ ع َطْ طا ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) جاروبی که عطار با آن عطرها را جمع کند. مکنسة العطار التی یجمع العطر. (اقرب الموارد).