جام گرفتن

جام گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) پیاله گرفتن .جام بدست آوردن . پیاله ٔ می بدست گرفتن : مکن سرسری امشب آرام گیر گر او راهمی بایدت جام گیر. فردوسی . کسی تا کی پیاپی جام غیرت در دهن گیرد الهی اشک آتش گردد و در جان من گیرد. شفای اصفهانی (از ارمغان آصفی ). نزدیک شد که عاشق جام مراد گیرد از دور چند بیند می در ایاغ مردم . فغانی شیرازی (از ارمغان آصفی ). ♦ جام یاد کسی گرفتن یا به یاد کسی گرفتن ؛ به سلامتی وی باده نوشیدن . به یاد او می نوشیدن : بفرمود کامروز دل شادکام همه یاد گرشاسب گیرید جام . اسدی . رجوع به یاد گرفتن در معنی به یاد کسی می نوشیدن، شود.