جان زنده کن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان زنده کن . [ زِ دَ / دِ ک ُ ] (نف مرکب ) زنده کننده ٔ جان . روانبخش . حیات دهنده : این نامه بنام پادشاهی جان زنده کنی خردپناهی . نظامی جان زنده کنی که از فصیحی شد معجز او دم مسیحی . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان زنده کن . [ زِ دَ / دِ ک ُ ] (نف مرکب ) زنده کننده ٔ جان . روانبخش . حیات دهنده : این نامه بنام پادشاهی جان زنده کنی خردپناهی . نظامی جان زنده کنی که از فصیحی شد معجز او دم مسیحی . نظامی .