جاهب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جاهب . [ هَِ ] (ع ص، ق ) علانیه . اتاه جاهباً و جاهیا؛ آمد او را علانیه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).