واژه جو

جاهلی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جاهلی . [ هَِ ] (حامص ) نادانی . نابخردی . کودنی : آری بجاهلی نتوان کرد مهتری . فرخی . هر آنکس که عیبش نگویند پیش هنر داند از جاهلی عیب خویش . سعدی .

جاهلی . [ هَِ ] (ص نسبی ) منسوب بجاهلیت . آنکه یا آنچه در عهد جاهلیت بوده است . ♦ عهد جاهلی ؛ دوره ٔ عرب قبل از اسلام .

معنی جاهلی | واژه جو