جخ جخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جخ جخ . [ ج ِ ج ِ ] (ع اِ) حکایت صدای شکم . (از ذیل اقرب الموارد). حکایت صوت . (تاج، از ذیل اقرب الموارد).
جخجخ .[ ج َ ج َ ] (اِخ ) عبیداﷲبن احمد نحوی، مکنی به ابوالفتح . او راست : اخبار جخطة برمکی . (از کشف الظنون ).