جخت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِ.) عطسة دوم، متضاد صبر، که آن را به فال نیک میگیرند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ) (ق.) دقیقاً، درست.
(~.) (اِ.) عطسه دوم، متضاد صبر، که آن را به فال نیک میگیرند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جخت . [ ج َ ] (ق ) حال و این زمان . (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ). ◄ در تداول عوام، به معنی منتهی . حداکثر: بذرافشان علی آباد سیصد خروارکجا بود، جخت به صد خروار برسد. ◄ (ص ) سخت و محکم و مضبوط. (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ).