جخیف

جخیف . [ ج َ ] (ع ص، اِ) جان و روح . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). روح . نَفس . (قطر المحیط). ◄ عقل . (ذیل اقرب الموارد). وقع ذلک فی جخیفی ؛ ای فی روعی . (ذیل اقرب الموارد از لسان ). ◄ لشکر بزرگ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (قطر المحیط). ◄ بسیار. فراوان . بزرگ . (از قطر المحیط) (از ذیل اقرب الموارد). ◄ آواز شکم مردم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج، جُخُف . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از قطر المحیط) (مهذب الاسماء). ◄ کوتاه بالا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) . ◄ قضیف . (ذیل اقرب الموارد). ◄ متکبر. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (قطر المحیط). ج، جُخُف . (منتهی الارب ). ◄ جوف [ شکم ] . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ آواز خرخر خوابنده یا بلندتر از آن .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جَخف، در تمام معانی مصدری . رجوع به جخف شود. ◄ سبکی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جَخف . رجوع به جخف شود. ◄ (مص ) فخر کردن بزیاده از حد خویش : أراهم بحمداﷲ بعدَ جخیفهم رابهم اذ مسّه القتر واقع. (از اقرب الموارد).