جداد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جداد. [ ج ُدْ دا ] (اِخ ) نام وادی یا نهری است در بلاد عرب و در آن باغی است . و بحاء مهمله نیز روایت شده است . (از معجم البلدان ) : و لویکون علی الجداد یملکه لم یسق ذا غُلة من مائه الجاری . (از معجم البلدان ).
جداد. [ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ جَدود. (از منتهی الارب ). رجوع به جَدود شود.
جداد. [ ج َ] (ع اِ) وقت خرما بریدن . (مهذب الاسماء). وقت درو خرما. جِداد. ◄ (مص ) بریدن خرما از خرمابن . جِداد. (منتهی الارب ).