جدادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جدادی . [ ج ُ ] (اِخ ) عاصم بن علأبن مغیث بن حرث بن عامر خولانی جدادی، مکنی به ابواللیث . محدث است . ابن وهیب از او روایت کند. وی بسال ١٧٦ هَ. ق . در ماه ربیعالاَّخر درگذشت . (از لباب الانساب ).
جدادی . [ ج ُ ی ی / ی ] (ص نسبی ) منسوب به جدیده که بطنی از خولان است . رجوع به لباب الانساب شود.