جدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جدار. [ ج ِ ] (اِخ ) نام قریه ای از قرای یمامه است . (از معجم البلدان ).
جدار. [ ج ِ ] (ع اِ) دیوار. (ترجمان عادل بن علی ). دیواره . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث اللغات ) (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). لاد. حائط. جَدر. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). ج، جُدر و جُدُر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) : جداراً یرید اَن ینقض فاقامه . (قرآن ١٨ / ٧٧). و اما الجدارُ فکان لِغلامین یتیمین فی المدینة. (قرآن ١٨ / ٨٢). سخاوت میان بخیلی و دستش برآورده از روی آهن جداری . فرخی . هراس و هیبتش از بهر حبس فتنه همی کنند حصنی سقف و جدار از آتش و آب . مسعودسعد. زانکه منزلهای دریا درفزون وقت موجش نی جدار و نی ستون . مولوی . ◄ دیواره : جدار شریانهای پا ستبر و لکن مجرای خون تنگ است . (یادداشت مؤلف ).
جدار. [ ج ِ ] (اِخ ) محله ای است ببغداد. (از معجم البلدان ).