جدیس

جدیس . [ ج َ ] (اِخ ) نام قبیله ای است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اینان بنوجدیس بن ارم بن سام بن نوح باشند. طبری گوید: جدیس بن لاوذبن ارم بن سام بن نوح (ع ) که در جوار منازل طسم جای داشتند و در جنگ با طسم هلاک شدند و ایشان قبیله ٔپنجم از اقوام عرب بائده اند. (از صبح الاعشی ج ١ ص ٣١٤). زرکلی در الاعلام چنین آرد: جدیس بن ارم جد قدیم جاهلی عرب عاربه است . و منازل آنان در یمامه یا بحرین بوده و جنگ مشهوری با طسم داشتند که گویند بنابودی هردو قبیله انجامید. (از الاعلام زرکلی ج ١ ص ١٧٨). و در تاریخ اسلام چنین آمده : از طسم و جدیس نیز در اکتشافات جدید نامی نیست هر چند در کتابهای جغرافی ابنیه وآثاری از آنها نام برده اند. روایات حاکی است که این دو قوم هر دو بیمامه بودند و سیادت بدست طسم بود و بر اثر ظلم پادشاه طسم، قوم جدیس خروج کردند و طمسیها را از میان برداشتند و بعد خودشان هم بدست پادشاه یمن منقرض شدند. (از تاریخ اسلام فیاض ص ١٤). از مجموع کتاب های فوق سه قول بدست می آید: ١ - هلاکت قوم جدیس بدست طسم . ٢ - هلاکت هر دو قوم در جنگ باهم . ٣ - هلاکت طسم بدست قوم جدیس . و هلاکت جدیس بدست پادشاه یمن .