جذن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جذن . [ ج ِ ] (ع اِ) بیخ و تنه ٔ درخت بی شاخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بیخ . اصل . (از قطر المحیط). یقال : جذنه قوی ؛ اَی اصله . (قطر المحیط).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جذن . [ ج ِ ] (ع اِ) بیخ و تنه ٔ درخت بی شاخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بیخ . اصل . (از قطر المحیط). یقال : جذنه قوی ؛ اَی اصله . (قطر المحیط).