جراحت بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جراحت بستن . [ ج ِ ح َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) زخم بستن . در تداول امروز، پانسمان کردن زخم : مادرش بجسته سرش از تن بگسسته نیکو و باندام جراحتش ببسته . منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی ص ٧٨). غلام را فرمود تا تیر از وی جدا کرد و جراحت ببست . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٥٣).