جریبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جریبة. [ ج َ ب َ ] (اِخ )نام شاعری است از طائفه ٔ هجیم و بیت زیر از اوست : و علی سابغة کأن قتیرها حدق الاساود لونها کالمجول . (از تاج العروس ).
جریبة. [ ج ُ رَ ب َ ] (اِخ ) ابن اشیم . نام شاعری است . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ). ابن اشیم بن عمروبن وهب بن دنان بن فقعس اسدی فقعسی . آمدی گوید: او از شیاطین بنی اسد و از شعرای دوران جاهلیت بود و سپس اسلام آورد. از اوست : بدلت دینا بعد دین قدیدم کنت من الذنب کأنی فی ظلم یا قیم الدین اقمنانستقم فان اصادف ماثما فلم اثم . و به گفته ٔ مرزبانی ابیات زیر نیز از اوست : فدار لفوارسی المعلمین تحت العجاج خالی و عم عرضنا نزال فلم ینزلوا و کانت نزال علیهم اطم . وابن الکلبی او را با همین سلسله ٔ نسب که مذکور افتادآورده و جز شاعر بودن وصفی و کاری برای او ذکر نکرده است . (از الاصابة فی تمییز الصحابة).