جریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جریة. [ ج َ ری ی َ ] (ع ص، اِ) بقولی تأنیث جَری ّ بمعنی وکیل و رسول و ضامن و خادم و اجیر. (از متن اللغة) (از ذیل اقرب الموارد). ولی بقول اکثر مذکر و مؤنث و مفرد و جمع در آن یکسان است . رجوع به جری شود.
جریة. [ ج ِرْ ری ی َ ] (ع اِ) حوصله و چینه دان مرغ . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). سنگ دان مرغ . (منتهی الارب ). جَریئَة در تمام معانی . (از منتهی الارب ).
جریة. [ ج ِرْ ی َ ] (ع اِمص ) روانی آب و مانند آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از ذیل اقرب الموارد). یقال : «ما اشد جریة هذا الماء و ما احسن جریة القلم ». (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ◄ (مص ) رفتن آب . (از تاج المصادر بیهقی ). روان شدن آب . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). و منه : «نهر سریعالجریة». (از اقرب الموارد). جَرْی . جَرَیان . (متن اللغة) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).