جعلیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جعلیت . [ ج َ لی ی َ ] (مص جعلی ) جعلی بودن . دروغین بودن . نااصل بودن . قرار گرفتن چیزی نااصل و بدلی بجای چیزی اصلی . ♦ جعلیت سندی ؛ اصالت نداشتن سند. دروغین و ساختگی بودن سند. در فرهنگ حقوقی ذیل اهم مزایای سند رسمی آمده است : تردید نسبت به اصالت سند (رسمی بودن آن ) و مندرجات آن ممکن نیست مگر از راه ادعاء جعلیت آن ... (فرهنگ حقوقی تألیف جعفر لنگرودی ص ١٤٩).