جلباب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلباب . [ ج ِ ] (ع مص ) جلباب پوشیدن . (از اقرب الموارد) رجوع به جلببة شود.
جلباب . [ ج ِ ل ِب ْ با ] (ع اِ) جِلباب .(اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به جلباب شود.
جلباب . [ ج ِ ](ع اِ) پیراهن و چادر زنان . ◄ معجر یا چادری که زنان لباس خود را از بالا بپوشند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ دانه ٔ خلر. (منتهی الارب ). ج، جلابیب . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).