جمیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمیش . [ ج َ ] (ع ص ) زهار سترده موی . (منتهی الارب ) (ذیل اقرب الموارد). ◄ نوره ٔ سترنده . ◄ جایی بی نبات و گیاه . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
جمیش . [ج َ ] (اِخ ) صحرایی است بنواحی مکه . (منتهی الارب ).