جناب اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جناب اصفهانی . [ج َ ب ِ اِ ف َ ] (اِخ ) ابوطالب، فرزند میرزا نصیر. ازشاعران و خطاطان اصفهان است . وی در عهد سلطان حسین صفوی سرخطنویس دیوان اعلی بود. او راست : نه بوصل یار طاقت نه بهجر تاب دارد چه کنم چنین دلی را که مرا خراب دارد خبر از جناب داری که ز دوری تو شب ها نه بدل قرار و طاقت نه بدیده خواب دارد؟ وی به سال ١١٠٥ هَ . ق . درگذشت . (ریحانة الادب ج ١ ص ٢٨٠).
جناب اصفهانی . [ ج َ ب ِ اِ ف َ ] (اِخ ) فتح اﷲ. از شاعرانی است که در عهد شاه تهماسب ثانی صفوی بمقامی عالی رسید و اخیراً از طرف نادرشاه به خراسان مأمور شد و بفاصله ٔ ١٠ سال یعنی بسال ١١٤٦یا ١١٤٨ هَ . ق . به امر نادر بقتل رسید. او راست : اگر زنم بلب از دست آن نگار انگشت شود چو غنچه ز خون دلم نگار انگشت برآید از رگ من ناله گر بخارم تن بدان مثابه که مطرب زند بتار انگشت . بتلخ کامی ایام شاد باش و مزن بشهد کاسه ٔ هر سفله زینهار انگشت . (از ریحانة الادب ج ١ ص ٢٨١) (از مجمع الفصحاءج ٢ ص ٩٢).