جنایة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنایة. [ ج ِ ی َ ] (ع مص )گناه کردن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ).گناه کردن و شور انگیختن . (تاج المصادر). ◄ گناه جستن بر کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به جنایت شود. ◄ چیدن میوه را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). بار از درخت باز کردن . (تاج المصادر). ◄ میوه چیدن فرمودن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به جنایت شود.