جنتی خراسانی

جنتی خراسانی . [ ج َن ْ ن َ ی ِ خ ُ ] (اِخ ) از شاعران خراسان است، اگرچه طبع خوب داشت ولی طالعی نیکو نداشت و بفقر و فاقه میگذرانید. این مطلع از اوست : بمی خوردن چو ساقی ساغر می را دهن پوشد چه شد کو را بسر پوش سواد چشم من پوشد. (از مجالس النفایس ص ٦٩ و ٢٣٩) (از الذریعة جزء ١ از ج ٩ ص ٢٠٦).