جنیبت کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنیبت کش . [ ج َ ب َ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) شخصی را گویند که اسب کوتل را میکشد. (ناظم الاطباء) (برهان ) : دور جنیبت کش فرمان توست سفت فلک غاشیه گردان توست . نظامی . ◄ میرآخور را نیز گفته اند که ریش سفید طویله باشد. (برهان ) (ناظم الاطباء).