جهارت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهارت . [ج َ رَ ] (از ع، مص ) بلندآواز شدن . (آنندراج ). بلند شدن و اوج گرفتن آواز. ◄ (اِمص ) زیبایی قد و منظر. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به جهارة شود.
جهارت . [ ] (اِ) آهنگی است در موسیقی . رجوع به آهنگ در این لغت نامه شود.